Deze anekdote – waar of niet, geen idee- illustreert de mate waarin bureaucratische regelgeving de voortgang kan vertragen, zelfs in sectoren die cruciaal zijn voor technologische innovatie. Hoewel regelgeving belangrijk is om ecologische en maatschappelijke belangen te beschermen, roept dit verhaal de vraag op: hoe ver moet regulering gaan voordat het zijn doel voorbijschiet? Musk’s ervaring laat zien (mits waar) hoe bureaucratie kan doorslaan in absurde proporties, wat niet alleen kostbare vertragingen veroorzaakt, maar ook frustraties bij pioniers zoals SpaceX.
Een van de meest opvallende voorbeelden van hoe overregulatie innovatie kan belemmeren, komt van Elon Musk. Tijdens een lezing vertelde hij met humor een anekdote over de absurde bureaucratische obstakels waarmee SpaceX te maken kreeg bij het lanceren van de Starship-raket. De regelgeving dwong het bedrijf om uitgebreid onderzoek te doen naar de mogelijke impact van de raket op haaien en walvissen in de oceaan. Musk vertelt:
“We moesten een studie uitvoeren om te bepalen of de Starship een haai zou kunnen raken. Het is een enorme oceaan met veel haaien, dus het is niet onmogelijk, maar wel zeer onwaarschijnlijk. Toen vroegen we: ‘Kunnen jullie ons de data over haaiendichtheid geven?’ Het antwoord was nee, want men was bang dat haaienjagers die data zouden misbruiken. Uiteindelijk kregen we de gegevens, voerden de analyse uit, en concludeerden dat de haaien prima zouden zijn.”
Maar daar bleef het niet bij. Nadat de haaiendata geanalyseerd was, moest SpaceX ook aantonen dat walvissen niet geraakt zouden worden:
“Wanneer je een foto van de Stille Oceaan bekijkt, welk percentage van dat oppervlak zie je als walvis? Ik zie geen enkele walvis. En als een walvis geraakt zou worden, dan had die walvis het eerlijk gezegd verdiend, gezien de kans hierop zo klein is. Het voelt als een aflevering van Final Destination: Whale Edition.”
Zelfs dat bleek niet genoeg. Musk vervolgt:
“Daarna moesten we een analyse doen over wat er zou gebeuren als de raket onder water zou komen en zou exploderen, waardoor walvissen gehoorschade zouden oplopen. Dit is echt gebeurd. En wij dachten: als we een raket onder water kunnen laten functioneren als een onderzeeër, zouden we een fysisch wonder hebben verricht!”
