De (IC) piek is gelukkig al voorbij, idem voor de sterfte piek. We kunnen weer “gewoner” gaan leven (zie ook mijn blog van 23 mei). De regel is wat mij betreft deze zomer: ga lekker veel en vaak naar buiten en maak je geen zorgen over welke afstand maatregel dan ook.
Ik blijf ook een maand na dato rode en gele kaarten geven aan het RIVM:
- Nog steeds geen open mind m.b.t. wetenschappelijke onderbouwing voor de OMT adviezen (waaronder geen inzicht in de modellen). Althans, ik ervaar totaal geen verbeteringen in hunrapportages en in het delen van ruwe modellen en data.
- Tot op de dag van vandaag: dogmatisch blijven vasthouden aan de 1,5 meter. Terwijl er absoluut geen wetenschappelijke bewijzen hiervoor zijn (lees peer-reviewed papers) over het 1,5. meter advies.
- Er werd geen risico-analyse uitgevoerd. Als je deze risico-analyse wel goed uitvoert dan was ook half maart al bekend: a) ouderen zijn kwetsbaar en dus die moeten we extra beschermen, b) grote binnen-evenementen moeten we verbieden (dit is goed gegaan), c) mondkapjes binnen in publieke ruimtes hebben zin, d) veel ventilatie binnen is van groot belang om verdere verspreiding te voorkomen, etc.
- Niet erkennen, dat hun virus-kennis-inbreng maar een heel klein gedeelte van de totale expertise inbreng is dat werkelijk nodig is om een complex probleem te analyseren en op te lossen.
- Ik ben bang dat ze veel te traag zijn met het accepteren van ’nieuwe’ inzichten. Dit terwijl er duizenden artikelen gepubliceerd zijn. RIVM heeft heel veel uit te leggen straks.
- Slechte voorbereiding. Status einde eind februari, geen voldoende nadruk op: extra testmaterialen kopen en op voorraad hebben, aankoop beschermingsmiddelen, extra IC capaciteit organiseren. Het is duidelijk dat GGD’s en RIVM niet voorbereid waren. Hoe kan dat?
Maar toch ook nog rode en gele kaarten voor onze overheid in Den Haag:
- Het is fout om maar te blijven luisteren naar de eenzijdige adviezen van OMT en die als bindend te gebruiken. Kortom, ze zouden een IAT = impact advisory team gevormd moeten hebben. En dan is het OMT ook nog eens onder geheimhouding en zonder democratische controle functioneel.
- Den Haag laat nog steeds geen andere experts aanschuiven in het OMT. Waar zijn de economen, sociologen, ondernemers, etc. Kortom, waarom is er nog geen IAT = impact advisory team vormgegeven?
- Geen meer gewogen inhoudelijke afweging maken tussen zorg versus de economie (en alle andere kanten van onze samenleving) heeft er plaatsgevonden. Nu lijkt er een ordinaire lobby in Den Haag te zijn, en dat vind ik ook verkeerd.
- Ambtenaren en wetenschappers aan het roer: verkeerde mix van mensen (te blauw groen, te weinig holisme) en expertise. Waar zijn de brede denkers, de high-tech ondernemers, etc.
We zijn een zeer goed opgeleide samenleving. Maar realiseer je dan ook dat er veel meer expertise in de maatschappij zit, dan bij de (te blauwe) kennisinstellingen werkt. Ik heb hier op dit blog al vaker over geschreven en mijn hoogopgeleide omgeving (in Wageningen) vind dat ik het niet kan maken om dit op te schrijven. Maar ik doe het toch. Mijn persoonlijk inhoudelijke impressie -en ik heb echt heel veel papers gelezen in de laatste maanden- over Corona en de crisis is:
- Er is waarschijnlijk een dosis-response relatie voor het airborn virus corona. Dus hoe langer je in een ruimte met slechte ventilatie staat met een (lage) virusdruk (concentratie), hoe gevaarlijk het is om besmet te worden. Als je buiten een corona-patent tegenkomt op het fietspad en elkaar passeert is de kans vrijwel nul dat je een grote virus-dosis krijgt waardoor je besmet wordt en ziek wordt.
- Corona is wel degelijk dus een contact-virus. Wat ik daarmee bedoel? De aerosolen die een corona drager aanmaakt in zijn longen en vrij komen bij praten, hoesten, zingen, schreeuwen kunnen een niet-drager besmetten. Ook op grotere afstanden. De kans dat je een corona krijgt door de arm van een patiënt aan te raken raken is zeer laag. Via een pakketje of deurklink besmet worden is ook hoogst onwaarschijnlijk. Alles draait dus om druppels, de stabiliteit van druppels en de luchtstromen waarin deze druppels zich bevinden.
- We moeten vooral weer naar buiten is mijn stellige overtuiging. Buiten is veilig. We moeten aan de slag op het werk, zoveel mogelijk. We moeten wel nog oppassen om met grote groepen mensen die veel lawaai maken binnen te zijn. Daar zou ik zelf ook geen risico’s op willen nemen, mondkapjes in het openbaar vervoer zijn derhalve aan te bevelen. Ik zou ook nog voorzichtig zijn vanaf week 45 (start griepseizoen) dit jaar, er is dan een vergroot risico op een tweede piek (piekje?).
- We hebben in een “praktijk experiment” aangetoond sinds begin april dat onze manier van besturen in Den Haag niet meer past bij de complexiteit van onze samenleving. En het zoveelste bewijs geleverd dat inzet van teveel blauwe wetenschappers t.b.v. beleidsondersteuning in Den Haag ronduit fout is. Het exclusief te eenzijdig luisten naar deze (overheids)kennisinstellingen is gewoon zeer onhandig.
- We moeten de vaardigheid ‘risico-analyse’ weer koesteren en toepassen. Dus niet alleen bij banken (sinds 2007/2008) of voedselproducenten (HACCP) maar bij alle activiteiten in onze samenleving. Uit deze risico-analyse komen dan adviezen hoe we bijvoorbeeld kwetsbaren beter kunnen beschermen EN slimmer verspreidingen kunnen voorkomen.
- Er zijn wel heel veel aanwijzingen dat je preventief je immuunsysteem kunt boosten. Denk hierbij aan zink, vitamine D en Vitamine C voor iedereen. En voor patiënten met wat meer klachten eventueel HCQ (kinine?) of een ander ’transportmolecuul’ zodat we D, C en Zink versnelt op de juiste plek in het lichaam krijgen**. Kijk naar #hormoonfactor en naar #softpaleo.
- Zijn er zaken goed gegaan? Jazeker, in de eerste weken vanaf half maart was ingrijpen correct. En ik vind het correct dat onze overheid snel financiële maatregelen heeft genomen. Maar na een maan (dus half april) werd echt alles wel wat duidelijker. We zitten nu sinds half april (6 weken) te lang in een lock-down en een foute 1,5 meter samenleving. Met alle nadelige gevolgen van dien dus.
