Duurzaamheid in Food – open en transparante informatievoorziening via web, mobiel en scanner.

Dit is een vervolg op deel 6

Alles draait bij eten, onze voedselketens en verduurzaaming van ons eetsysteem om eerlijk, feitelijke, onafhankelijke en transparante informatievoorziening. Eten blijft emotie en inmiddels ben ik in ieder geval relatief allergisch geworden voor de meeste reclames over voedsel. Wouter Klootwijk heeft dit mooi verwoord in de discussie Duurzaam bij de tijd voor 1 euro:

Het is onbegrijpelijk dat we het alsmaar zijn blijven pikken dat wij weinig of niets mogen weten van wat we kopen en wat we eten. Niet mogen weten waar ons geld naar toe gaat, niet mogen weten wat biologische zalmen eten, niet uit welke streek Streeckproducten komen, maar wel bedot mogen worden met Kiesbewust logo’s, Ekolabels, en Fair Trade die nogal eens minder fair is dan we moeten geloven. Soebatten is het telkens weer en per product, per logo, om transparantie.

Het nologologo kan een omwenteling betekenen, als ALLE informatie over nologoproducten snel en makkelijk toegankelijk is voor iedereen die er belangstelling voor heeft en we met die informatie zelf mogen weten wat we er van vinden en mee doen. Het zou het laatste logo moeten zijn. Dat dient om zelf ook zo snel mogelijk te worden afgeschaft. Omdat warenkennis weer onder de mensen is en van ons zelf. Het enige waarover ik hier nog niet las: het nologologo zou ook een tijdje op reclame-uitingen geplakt moeten worden. Alles wat de reclame over een product beweert moet direct ook na te lopen zijn, te checken, door belangstellende burgers.

Ik ben niet zo goed thuis in de communicatie en media kant als Wouter Klootwijk, Dick Veerman en Jan Peter van Doorn. Wel weet ik wat van techniek af, en zie voor me hoe ontzettend krachtig een nologologo (wat verder gaat dan alleen duurzaamheid) zou kunnen zijn mits goed opgezet. Streepjescode scanners op mobieltjes, de foodcyclopedia en andere websites en natuurlijk scanners in winkels spelen daar een belangrijke rol bij. Doe je het goed, dan zijn alle andere ‘logo’s inderdaad op termijn overbodig. We hebben het dan weer over echte informatie. Bedrijven die niets hebben te verbergen zullen hier beter van worden en voldoende whuffies van het grote publiek krijgen. Ik kan blij worden van dit toekomstbeeld.

Enfin, ik heb een beetje geklust om een en ander nog tastbaarder te maken. Als Apple en Iphone liefhebber, kon ik het niet laten om een mock-up van een iphone-app te maken. Inmiddels heb ik contact met de maker van de Streepjescodescanner, en hebben we een afspraak gemaakt (verslag volgt).

De streepjescode scanner op het mobieltje.
Het aantal mensen met een telefoontje met een camera of smartphone neemt enorm toe. Deze groei is niet meer te stoppen. De moderne telefoontjes kunnen hun camera ook gebruiken om streepjescodes in te lezen. De eerste suggesties hierover staan op Foodlog en CoT (link1 (reactie Rob), link2 (9/10 20:14 en 21:07), link3). Door de streepjescode te koppelen met een database of internetsite kan je aanvullende informatie krijgen over het product. Zelfs internetbrowers zijn standaard op de meeste mobieltjes.

Zelf denk ik aan een applicatie waarin je na het inscannen van het streepjes code de volgende tabbladen ziet:
1. Een duurzaamheidsindicator (eventueel gekoppeld aan je persoonlijke profiel), met natuurlijk de mogelijkheid om in te zoomen op jouw gewenst detailniveau.
2. Een consumentenreageer pagina: Was het een lekker product? Thumbs up? Hoe vonden je web 2.0 vriendjes het product? Ook deze informatie wordt gewoon via een webpagina getoond in de applicatie.
3. Een product prijsvergelijking. Dit is voor computers en TV dus al een bestaande situatie, nu nog voor voedsel. Supers gaan dit niet leuk vinden, dat weet ik wel. Staat de prijs niet in de database, dan zijn we zelf toch ‘vriendelijk’ genoeg om de prijs even via het mobieltje in de database te zetten? Het mooiste zou zijn, als op termijn er meerdere prijs-vergelijkingssites zouden komen.
4. Een link naar de Foodcyclopedia.org. Wil je meer weten over hoe het product is gemaakt (met YouTubes filmpjes uit de fabriek?), of waar het vandaan komt? Bekijk gewoon de website over het product via je mobieltje terwijl je aan het winkelen bent.

Ik ben een beetje creatief geweest in powerpoint en heb het resultaat hieronder geplaatst (er zijn een paar foutjes ontstaan bij het omzetten naar slideshare waar ik niets aan kan doen).

Een supermarktketen met lef en visie, zal deze applicatie ook gelijk koppelen met de zelfscankassa. Zelf via je mobiel, alle boodschappen in de winkel inscannen en gelijk elektronisch betalen bij de uitgang. Scheelt weer in personeel en scheelt ook veel kassa vierkantemeters. Dit is de toekomst denk ik, je kan het niet tegenhouden. Wie gaat er in deze deze blue ocean stappen?

Ik besef heel erg goed dat de uitdaging gaat zijn om een database aan te gaan leggen. Wie gaat de informatie aanleveren? (in mijn ogen een innovatieve en moderne supermarktorganisatie 🙂 ). Enfin, een alternatief is om de informatie via klanten (wisdom of the crowds) te gaan verzamelen. Nogmaals, een dergelijk initiatief gaat er komen, je kan het niet tegenhouden. Lees nog maar eens What Would Google Do, specifiek gaat het om:

“Beware any strategy built ond protecion from cannibalization, for it probably means that the cannibals are at the door and ready to eat you for lunch. Protection is not a strategy of the future. Encourage, enable and protect open innovation. Hence, make innovations be your business. Its better for you to disrupt and cannibalize yourself than for a competitor to do it for you”

En hoe verder?
De lijst met toekomstige mogelijkheden is eindeloos. Eerst moet het platform worden opgezet. Nog enkele mogelijkheden:
– Koppeling met een willekeurige webpagina (bijvoorbeeld die van de producent,
die dan wat reclame mag maken of aanvullende informatie kan geven).
– De zelfscankassa via je mobieltje (zie hierboven)
– Veel meer schermen in de supermarkt en Internet hoekje waar je informatie
kan opzoeken. Slimme supers maken een ontmoetingsplek met koffie en/of een kok.
Foodcyclopedia, Governance: natuurlijk van ons allemaal (wikipedia model,
wel donateurs en bijdrage van de overheid).

De toekomst voor de media?
En natuurlijk blijven alle kranten (offline en online) zoals NRC, Volkskrant, De Telefgraaf en Foodlog gewoon bestaan. (alhoewel :-), bekijk ook het artikel over Herbert Blankestein). En wat mij betreft mag ook het voedingcentrum haar TV spotjes blijven maken (met iets minder budget?). Op die media platforms blijft de discussie en het debat gewoon doorgaan. En ik hoop dat journalisten nog betere en diepgaandere stukken zullen gaan schrijven als de basisinformatie over eten vrijelijk beschikbaar is (of moet ik zeggen ‘wordt’).

Aanvulling 10-1-2010.
Kijk eens het bestaat al, de GoodGuide.com site, mooier kan het niet! Hieronder de schermafbeeldingen (en nu maar eens de applicatie downloaden en bekijken):


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s